Zamek błyskawiczny
suwak zamek błyskawiczny (ekler, ekspres) – zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny. Powszechnie wykorzystywane zamiast guzików w kurtkach wierzchnich, bluzach, torbach, śpiworach, plecakach itp. Największą popularność zamek błyskawiczny zyskał jednak w przypadku rozporków.
Przed wynalezieniem zamka błyskawicznego do spinania (wiązania) ubrania używane były guziki, sznury, taśmy, broszki itp. zapięcia.
Pierwsze zapięcia podobne do dzisiejszego zamka błyskawicznego wynaleziono w połowie XIX wieku, ale nie utrzymały się na rynku. Inne, wykorzystujące system haczyków i oczek opatentowano w latach 90.
XIX wieku, służyły do zapinania butów. Współczesne rozwiązanie znane jest od roku 1913 jako wynalazek szwedzkiego inżyniera Gideona Sundbacka (patent w 1917), a popularność zdobyły w latach 20. i 30. ubiegłego wieku.
Zamek błyskawiczny w 1851 roku zostaje skonstruowany przez kilku wynalazców, a przez Elias Howe w 1851 opatentowany jako "automatyczne, ciągłe zamknięcie
odzieży". Ale ten wynalazek nie miał żadnego praktycznego zastosowania.
Pierwszy praktyczny pomysł na to amerykan Whitcomb Judson z Chicago w 1890 roku i zgłosił go do patentu w 1893 roku ale urządzenie to było trudne w produkcji i niepewne w pracy. W tym samym roku, zamek błyskawiczny był wówczas jednym z głównych atrakcji na Wystawie Światowej w Chicago .
Długo wynalazek nie był dla ogółu znany, ale kiedy w 1918 US Navy zaczęła stosować go do kombinezonów lotniczych to i w zastosowaniach cywilnych zaczął być powszechnie używany.
Po kilku latach poszukiwań, w 1913 Gideon Sundbak opracował nową wersję zamka błyskawicznego, i technologie jego produkcji.
Zamek błyskawiczny tworzą dwa rzędy przylegających do siebie "ząbków", ustawionych w ten sposób, że ząbki jednego rzędu po zaciągnięciu suwaka wchodzą w wolne miejsca drugiego rzędu.
Struktura
Główne elementy zamka błyskawicznego to:
- Dwie taśmy nośne
- Cząstki, ząbki, sprężynka
- Suwak, ekler, zamek
- blokada górna, dolna
Każda z taśm nośnych ma zęby wykonane z metalu, mosiądz lub aluminium pokrywane niklem lub oksydowane. Nowoczesne zamki mają sztuczne zęby (zwykle z polioksymetylenu ) formowane i wprasowywane w taśmy. Podobnie wykonane są z tworzyw sztucznych tzw. zamki błyskawiczne sprężynkowe. Składają się one z dwóch spiral o prawych i lewych zwojach tak, że pasują do siebie.
Budowa zamka błyskawicznego:

- Taśma nośna, górna część - element prawej lub lewej połowy zamka błyskawicznego, na którym osadzony jest łańcuch spinający, łącznik i końcówka.
- Blokada górna - część osadzona na końcach połówek łańcucha spinającego lub taśm, zabezpieczająca przed ściąganiem suwaka.
- Korpus suwaka
- Uchwyt, przywieszka
- Taśma nośna
- Szerokość cząstek, sprężynki lub ząbków - pojedyncze elementy spinające, wykonane z metalu lub tworzywa, zamocowane
w odpowiednich odległościach na taśmach. - Blokada dolna, łącznik - część osadzona na końcu łańcucha spinającego lub taśm, ustalająca położenie cząstek lub zwojów prawej względem lewej połowy łańcucha, zabezpieczająca zamek przed rozdzieleniem jego połówek oraz zsunięciem się suwaka.
- Taśma nośna, dolna część
- Szerokość taśmy nośnej
- Wsuwka - osadzone na końcach łańcucha spinającego lub taśmy, zabezpieczające przed rozdzieleniem się zamka.
- Kasetka - gniazdo osadzone na końcach łańcucha spinającego lub taśmy, zabezpieczające przed rozdzieleniem się zamka.
- Folia wzmacniająca
Czyszczenie, pranie
Podczas prania lub czyszczenia chemicznego zamek powinien być zamknięty. Zamki błyskawiczne można prać w łagodnych środkach piorących w temperaturze ok. 40°C. Odzież, w której zastosowano zamki błyskawiczne tworzywowe, powinna być prasowana z lewej strony, lub przez wilgotną chustę. Należy unikać dotknięcia cząstek lub spirali zamka błyskawicznego gorącym żelazkiem.
| « poprzednia | następna » |
|---|


