Jedwab sztuczny

 sztuczny  jedwab  wiązka ciągłych włókien sztucznych otrzymywanych z celulozy drzewnej, zwykle skręconych, które przypomina jedwab , ale kosztuje mniej w produkcji. lub (termin ten używany z włókien. Często jedwab sztuczny to tylko synonim dla rayon, wiskoza.

Sztuczny jedwab zostały opracowane w 1890 z celulozy (drewno) i wprowadzany do obrotu jako włókna jedwabiu sztucznego lub wiskozy, nazwy handlowych konkretnych produkcji. W 1924 roku nazwę włókien oficjalnie zmienono w USA na sztuczny jedwab, a obecnie materiał ten , o którym mowa w Europie nazywany jest jako włókna wiskozowe.

Rodzaje jedwabiu sztucznego

• Jedwab kolodionowy, otrzymywany z roztworu nitrocelulozy (azotan celulozy) w mieszaninie alkoholu etylowego z eterem. Po raz pierwszy wyprodukował go w roku 1884 H. Chardonnet, produkcji zaniechano ok. r. 1930.
• Jedwab octanowy, produkowany z estru celulozy i kwasu octowego (octan celulozy), do jego wytwarzania stosuje się trioctan celulozy lub (częściej) 2 1/2-octan, czyli trioctan częściowo zhydrolizowany. Jedwab z trioctanu jest wytrzymalszy , a wyroby z niego są bardziej odporne na pranie, mniej kurczliwe i mnie się gniotą. Wyprodukowali go w roku 1894Ch.F. Cross i E.J. Bevan.
• Jedwab miedziowy - celulozę rozpuszcza się w odczynniku Schweizera i następnie pod wpływem wody albo kwasów wydziela się wodzian celulozy. Tak powstały roztwór wtłacza się przez otworki siateczki do wanny z ciepłą wodą i rozcieńczonym roztworem kwasu siarkowego. Roztwór ten strąca celulozę w postaci pasm cieniutkich żyłek, które się następnie skręca w grubsze nitki. Metoda ta została wynaleziona przez francuskiego chemika L. Despaissis. Obecnie jednak straciła znaczenie w przemyśle.
• Jedwab wiskozowy - celulozę rozpuszcza się działaniem kwasów i alkaliów, otrzymując ksantogenian celulozy, z którego po wytworzeniu nici łatwo jest regenerowana celuloza w kąpieli z soli amonowej lub wodorosiarczanu sodu. Metodę wytwarzania tego jedwabiu opracowali w roku 1891 chemicy angielscy.